Emanuel Ungaro

Emanuel Ungaro Parallèle is een afgeleide ready-to-wearlijn die Ungaro rond 1968 lanceerde om de inkomsten uit haute couture aan te vullen. Haute couture verschilde qua productieschaal en distributiekanalen; de levendige prints en draperingen van het merk werden vertaald naar confectiekleding en ontwikkeld binnen het segment van luxe prêt-à-porter. Binnen het merk als geheel vervult deze afgeleide lijn een centrale rol in de prêt-à-porter.

Ungaro Uomo is een ready-to-wearlijn voor heren van het modehuis, die in 1973 werd geïntroduceerd. Met maatwerk en sportieve en casual elementen vormde de lijn het herenaanbod van het merk. De productie, distributie en doelgroep waren duidelijk onderscheiden van de dameshaute couture en Parallèle, en de lijn werd gepositioneerd als een zelfstandige herencollectie.

Ungaro Solo Donna (waarbij de schrijfwijze varieert tussen Solo Donna en Solodonna) was een afgeleide lijn van damesconfectie, met de nadruk op meer formele artikelen zoals pakken en ensembles. De lijn viel onder een licentieovereenkomst met een productiepartner en was gescheiden van de hoofdcollectie prêt-à-porter. Ze had als functie het aanbod damesconfectie voor kantoor- en formele gelegenheden aan te vullen.

Emanuel by Emanuel Ungaro werd in 1991 geïntroduceerd als tweede lijn voor de Amerikaanse markt, met een positionering als brug naar jongere doelgroepen en warenhuizen. Volgens bronnen vervulde de lijn gedurende een periode een opvolgersrol voor Ungaro Ter; later werd gemeld dat de lijn was stopgezet.

Emanuel Petite is een in 1994 geïntroduceerde lijn die zich specifiek richt op maten voor een kleine lichaamsbouw. De afgeleide lijn werd opgezet om producten aan te bieden waarin ontwerpelementen van het moedermerk zijn toegepast, met een maatvoering gericht op een kleine lichaamsbouw. De lijn werd gepositioneerd als sublijn voor verkoop in onder meer warenhuizen.

Ungaro Woman is een in 1996 toegevoegde lijn voor plus-size maten, opgezet om de ontwerpen van het merk beschikbaar te maken voor de plus-sizemarkt. De afgeleide lijn werd ontwikkeld als een gespecialiseerde lijn met een productaanbod voor een andere doelgroep dan die van de hoofdlijn.

Ungaro Ter was een op breigoed gerichte diffusielijn die vanaf circa 1988 korte tijd werd uitgebracht. De lijn was gericht op een breder publiek en bood confectiekleding waarin ontwerpelementen van het moedermerk waren verwerkt. Volgens de bron werd de lijn geproduceerd van 1988 tot 1991; de productie is inmiddels beëindigd.