Sonia Rykiel

Rykiel Enfant is de kinderkledinglijn van Sonia Rykiel, die in 1983 werd opgericht door Nathalie Rykiel. De lijn vertaalt kenmerkende elementen van het merk, zoals strepen, breisels met naden aan de buitenkant en hartmotieven, naar kinderkleding. De afgelopen jaren zijn, na de overgang van het merkeigendom, de ontwikkeling en distributie van licenties voor kinderkleding overgedragen aan Children Worldwide Fashion (CWF), en wordt gewerkt aan een wereldwijde herintroductie. De lijn richt zich duidelijk op een andere doelgroep dan de hoofdcollectie voor dames.

Sonia by Sonia Rykiel was de tweede- en diffusielijn die Sonia Rykiel uitbracht. De lijn werd in 1989 gelanceerd als ‘Inscription Rykiel’ en kreeg in 1999 de huidige naam. De lijn nam ontwerpkenmerken van de hoofdcollectie over, zoals breiwerk en strepen, maar bracht ook meer alledaagse silhouetten en grafisch georiënteerde items uit, via zelfstandige winkels en aparte collecties. Zo ontstond een ander contactpunt met klanten dan bij de hoofdlijn. Als onderdeel van een herstructurering werd de lijn in 2016 gesloten. Daarna verschoof de focus binnen de hernieuwde merkstructuur voornamelijk naar de hoofdlijn.

Rykiel Homme was de herenlijn van Sonia Rykiel, die rond 1990 van start ging. De lijn presenteerde collecties waarin de kenmerkende knitwear- en layeringstijl van het merk werd vertaald naar herenkleding. Omdat de herenactiviteiten een klein aandeel in de omzet vormden en er vragen waren over de winstgevendheid, werden de presentaties van de herencollecties tussen 2008 en 2009 stopgezet en beëindigd. De lijn was een sublijn met een eigen rol naast de andere lijnen van het merk (dames- en kinderkleding).

Modern Vintage (Modern Vintage / Sonia Rykiel) is een lijn/project dat rond 2000 werd gestart met als doel archiefstukken opnieuw te bewerken. Het diende om de geschiedenis van het merk te presenteren door representatieve ontwerpen uit het verleden beperkt opnieuw uit te brengen en opnieuw vorm te geven. Door klassiekers en archiefstukken opnieuw te introduceren, kreeg het een op archieven gerichte positionering die afweek van de hoofdcollectie; daarbij werd onder meer gebruikgemaakt van merkregistratie en beperkte heruitgaven.