Woolrich

Tegen de achtergrond van de licentieactiviteiten van W.P. Lavori in Corso werd het in Europa uitgebouwd. In de structuur van Woolrich International uit 2017 was het, naast Woolrich Outdoor, een van de twee pijlers en werd het gepositioneerd als een moderne outerwearlijn die de wereldwijde expansie voor haar rekening nam. In 2014 werd een flagshipstore geopend in SoHo en ging in de Verenigde Staten een collectie onder dezelfde naam van start. Volgens de officiële Japanse geschiedenis werd het in 2019 hernoemd tot Woolrich Contemporary, waarmee de rol om heritage te vertalen naar een stedelijke context duidelijker werd.

Een lijn die W.P. Lavori in Corso in 2006 lanceerde en die binnen Woolrich het sterkst op mode was gericht. Daiki Suzuki was verantwoordelijk voor de creatieve koers in de beginperiode; vanaf 2011 zette Mark McNairy die voort. De lijn nam afstand van traditionele wolpatronen en klassieke Woods-items en herwerkte deze met preppy- en militaire elementen. De collectie werd uitgebracht als kleinschalige capsule, met onder meer productie in Amerikaanse textielfabrieken. De lijn werd later beëindigd bij een reorganisatie.

Een van de drie onderdelen van een in 2014 gelanceerde structuur voor de Amerikaanse markt, met als rol het erfgoed van Woolrich op stedelijke wijze te vertalen. Volgens GQ was het eerste seizoen herfst/winter 2014; naast robuuste bovenkleding, breigoed en basisstukken voor dagelijks gebruik werd ook een donsparka getoond die verwees naar de Patrol Parka uit 1976. In academisch onderzoek werd White Label aangemerkt als urban en als kern van contemporary heritage, met een stedelijker positionering dan Green Label en minder nadruk op ontwerpers dan Woolrich Woolen Mills. Bij een latere herstructurering kwam er een einde aan deze rol.

In 2017 werd het merk binnen de structuur van Woolrich International opnieuw ingericht als het op Noord-Amerika gerichte label naast Woolrich John Rich & Bros., dat de praktische bruikbaarheid en functionaliteit dicht bij de oorsprong van het merk voor zijn rekening nam. In de officiële Japanse merkgeschiedenis uit 2018 werd het eveneens voorgesteld als een nieuwe collectie die praktische werkkleding en outdooractiviteiten op een eigentijdse manier benaderde. Binnen het huidige officiële outdoorlabel worden de functies vernieuwd langs drie pijlers — vissen, wandelen en kamperen — terwijl het archief opnieuw wordt bekeken.

De lijn ging van start als een afgeleide lijn waarvoor Todd Snyder de creatieve leiding had. Bij de presentatie voor herfst/winter 2024 werd ze voorgesteld als het derde hoofdstuk van Woolrich Black Label. Vanuit het erfgoed worden klassieke outdoorsilhouetten vernieuwd met hoogwaardige materialen en kleermakerswerk; ook elementen uit de visserij en van trails worden op een eigentijdse manier opnieuw vormgegeven. De lijn is meer gericht op stedelijk gebruik dan de reguliere hoofdlijn en draagt de eigentijdse visie van het merk uit.

Toen voor de Amerikaanse markt een structuur met drie lijnen werd opgezet, werd Green Label gepositioneerd als de traditionele, op outdoor gerichte lijn. Tegenover het stedelijke karakter van White Label en de modegerichte insteek van Woolrich Woolen Mills omvatte deze lijn klassieke items voor dagelijks gebruik buitenshuis en stond de praktische functionaliteit die dicht bij de oorsprong van het merk lag centraal. Met basisitems zoals flanel, overhemden en outerwear vervulde de lijn van de drie de rol die het dichtst bij de oorsprong stond.